04-06-09

Verslag van de rit - 03/06/2009

Gegroet allen,

Woensdagavond 03/06/2009. Op het kerkplein te Herzele komen iets vóór de klok van 18.30 uur druppelsgewijs de HF-ers toegestroomd. Sommigen onder ons zelfs achter diezelfde klok. Hoe dan ook, op het getal 17 stopt de toestroom van gegadigden en wordt er rond 18.40 uur gehunkerd naar de officiële start.

DSCF0001

Grote afwezigen zijn de gebroeders Beerens en Kris Coolens die met z’n drieën om minder prettige redenen forfait dienden te geven. Ook “karakterman” Andy Meuleman is niet van de partij. Andy, die een wildcard ter beschikking gekregen had van de organisatie, is in de verre verte nergens te bespeuren. Nochtans had hij deze card eerder al uitgedeeld aan zijn gangmaker van dienst Stefan Goossens om hem gepast te piloteren op de afgesproken zones. Zoals op de blog al te zien was, zal het vanavond geen vlakke biljartetappe worden. Het meegegeven profiel van de rit zag er meer uit als een stel stalagmieten in één of andere donkere grot. Wijle dus weg. In de aanvangsfase, die langs de trambaan loopt, één opgemerkt iemand in de voorste regionen. Het is zowaar kilometerleider Kootsie die het tempo aangeeft. En Kootsie doet dat goed want ook in Sint-Lievens-Esse, Wijnhuize en Erwetegem blijft hij de forcing voeren en dit zowel in opgaande als in dalende lijn. Beetje bij beetje worden de beklimmingen ook al iets zwaarder.

DSCF0003

 In Michelbeke gekomen mag er al eens “op den adem” getrapt worden en het wordt zelfs nog erger als er in de beklimming van onze eerste noemenswaardige helling niet meer gepraat wordt. Sommigen onder ons vinden zelfs in het geheel geen adem en spraak niet meer. In elk geval is de opwarming voltooid verleden tijd en peddelen we in groep verder naar ons volgende monster. De Valkenberg en de uitkijktoren laten we respectievelijk links en rechts liggen en op de rug van een heuvel bekijken we bij momenten het prachtige landschap. Ook Zegelsem is in geen tijd uitgefietst om dan verder rechts af te slaan den dieperik in richting Schorisse. Terreinkennis is hier geen overbodige luxe want na bergaf komt steeds bergop en wat voor één. De Steenbeek is een mooi stukje afdaling maar het venijn zit hem steeds in de staart. Als je hierbij weet dat op minder dan 300 meter een hoogteverschil van 25 meter dient overbrugd te worden. Het kiezen van de juiste versnelling is hier een must en de meesten onder ons hebben dit steile monster een beetje onderschat. Resultaat : bij de ene de ketting eraf, bij anderen een gekraak van jewelste. In elk geval is iedereen het erover eens dat dit korte stukje een van de steilste stukken in de streek is. En of we hierbij ook slachtoffers gemaakt hebben. Kristof ondervindt bij de opeenvolging van klimmen te veel hinder van zijn knie en besluit om rechtsomkeer te maken. Een juiste keuze van hem, zou later blijken, vooral met hetgeen wat nog komen moet. Wij dus met één man overboord verder in gezapig tempo richting Taaienberg. Aan onze linkse zijde laten we Berg Ten Houte voor wat het is. De Boonen-berg nadert en nadert. Na wat draai- en keer werk mogen we uiteindelijk op de kinderkopjes beginnen.

DSCF0017

Iedereen op één lint in de “zeppe”. Hans glipt er even uit en lap. Direct uit de klikpedaal. Herkansen voor hem en aansluiten achteraan. Uiteindelijk komt iedereen zonder kleerscheuren boven en mogen we terug naar beneden glijden, op naar de volgende helling. Via Maarke rijden we terug naar Schorisse. De wegeniswerken zijn aldaar bijna beëindigd dus betekent dit dat we de aanloop naar Berg Stene volledig voor onze rekening mogen nemen. De ene spurt deze omhoog, de andere zoekt zijn ideale verzet en tempo en rijdt iets meer berekend naar boven. Kootsie, Nico, Tom Bidon en Wouter hebben voor het laatste concept gekozen. Boven wordt er toch altijd gewacht al is dat maar in tijdspannes van seconden.

DSCF0025

We draaien op de N8 links af aan “De Trapkes Op”. De vraag wordt gesteld of de Haaghoek aangedaan wordt. Neen, roept de ritkapitein. We rijden iets verder en draaien dan rechts af om een trio van heuvels aan te doen. We beginnen met Arme Kleie, gevolgd door de Pottenberg en uiteindelijk eindigen we met de Leberg.

DSCF0031

Aan café ’t Hoekske zijn de verschillen al iets groter na deze toch wel redelijk lange klim. Aan de gezichtsuitlatingen te zien merken we op dat het sop van de soep is. Toch is het nog niet gedaan met klimmen. Ook Elst heeft zijn kuitenbijters om dan verder te trappen naar de Rekelberg in Rozebeke.

DSCF0035

Na het beklimmen van deze heuvels nemen de koplopers na de top steeds gas terug om de groep mooi bij elkaar te laten komen. Chapeau en zo dus verder naar Strijpen en Zottegem. Joris voelt zich nog goed maar op de beklimming van de spoorwegbrug slaat het noodlot toe. Krampen vellen hem bij de achtervolging op wildcardman Stefan. Juist op tijd want op een goeie 10 km van den arrivé kan hij toch nog tot het einde op de tanden bijten. Na het buitenrijden van het centrum van Zottegem wacht ons nog een allerlaatste hapje, de Grotenberg. Peanuts als je ziet welke andere beesten bedwongen werden en dus zijn de verschillen aan de top toch terug al kleiner. Ideaal dus om vlug te hergroeperen en de voltallige groep langs De Rijst twee aan twee binnen te laten varen. Het lukt ons en na een etappe van bijna 65 km met een gemiddelde van 25 km/h mogen we in onze zithoek tevreden terugblikken op een moeilijke maar toch wel geslaagde rit. Ondanks het verlies van Kristof onderweg terug geen pech gehad onderweg. Hopelijk mogen we volgende week terug genieten van het mooie droge weer en mag de factor pech terug weer thuisgelaten worden. Eén ding is zeker, de afwezigen hadden terug ongelijk.

Rit

Uw verslaggever ten velde


16:57 Gepost door De Herzeelse Flandriens-Administrator in Seizoen 2009 - Verslagen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Opgave Even een woordje uitleg van de plotse opgave van de bonk van Herzele. Deze week had ik al wat last van het krijgen van pijnscheuten in de linkse knie. Bij het arriveren aan het kerkplein had ik nog niets gevoeld. Bij het aanzetten van deze blijkbaar zeer mooie rit, sloeg het noodlot toe. Ter hoogte van de trambaan heb ik rechtsomkeer moeten maken. De pijn was niet meer te doen. Gelukkig ben ik thuis geraakt. Direct een telefoon gepleegd naar de ploegleiding en ploegdokter (holvoet). Diagnose van de dokter, waarschijnlijk knieschijfletsel of miniscus (bouwpijnen uiteraard). Volgende week vrijdag onder de NMR om verdere stappen te kunnen ondernemen. Zo beste collega's, zo zie je maar dat een flandrien snel getemd kan zijn. Ik hoop dit seizoen nog enkele ritten te kunnen volmaken.

Aan Tom zeer mooi verslag, aan de flandriens bol ze nog in de mooie streek van de vlaamse ardennen.


Grtz De Bonk Van Herzele

Gepost door: Beké | 04-06-09

prachtig terug Ja jongens ,ik kon er niet onderuit,maar mijn haag moest ook eens onder het mes ,na een weekend in de de champagne streek te vertoeven,zouden de benen deze rit zeker niet tot een goed einde hebben gebracht.
volgende week ben ik er zeker terug bij.

Proficiat aan iedereen en Kristof verzorg je he maat.

Gepost door: Andy | 04-06-09

Mooi maar zwaar Heel mooi verslag van deze loodzware rit. Dit komt zeker in aanmerking als Koninginnerit. 't Was afzien en zoals aangekondigd waren de benen lekker verzuurd :-) Meer van da zou ik zeggen.
@Beké: soigneert u eh man en ge weet ons zitten na de rit he!
@ de familie Beerens: mijn deelneming.

Gepost door: Joris | 05-06-09

Genoten en afgezien Deze etappe was super! Het was een mooi parcour langs vlaamse heuvels, maar twas ook wel lastig!
Tommeken, terug een leuk verslag hoor!! Tis plezant om de te zien wat de mannen van de gazet schrijven eh ;-) Ik ben benieuwd waar we deze week naartoe trekken met de Flandriens?! En dat we allemaal samen in groep mogen binnenkomen zoals deze week. Greetz

Gepost door: Cancellara | 08-06-09

De commentaren zijn gesloten.