17-04-10

Verslag van de rit - 14/04/2010

We zijn woensdagavond 14/04… ‘changement de décor’.

Voor het eerst verwelkomt een stralend zonnetje ons op het Borsbeekse kerkplein. Is het de lokroep van de 1ste zonnestralen of kunnen we spreken van een afwisseling van de wacht met de Waalse klassiekers in het vooruitzicht,wie zal het zeggen… in elk geval verwelkomen wij 18 deelnemers waaronder heel wat debutanten. Lepen Joris, Fille tijgerstreepken, Kamikaze Jurgen, Vosken, Karel, Boonaert… allen maken ze voor het eerst hun opwachting.

Toch noteren we ook enkele opvallende afwezigen waaronder Kris ‘Chepappe’ Coolens die door dr. Sainz niet op tijd geprepareerd geraakte en daardoor de rol moet lossen in het voorlopige klassement; Wouter VDD, die naar alle waarschijnlijkheid zijn naam eer aandoet.

Iets over 18u30 zetten we aan voor onze variant van de Egmontroute. Van in het begin zit het tempo er goed in… onder impuls van vooral Tom ‘Bidon’ flirten we met snelheden dik boven de 30 km/u. Hier en daar wordt er al eens goed naar elkaar gekeken: ‘Wat gaat dat hier worden. In Leeuwergem hebben we onze 1ste gevaarlijke passage: de weg naar de Krypton toe heeft duchtig te lijden gehad onder het strenge winterweer met heel wat putten tot gevolg.

Het is hier dat Kootsie de basis legt voor zijn 2de leegloper van het seizoen. Daarmee voert hij het “chepappe” – klassement iets steviger aan. Het euvel is snel opgelost en al snel zitten we terug in het zadel. Er wordt stevig doorgepeddeld maar op een lang stuk kouterbaan richting Brussegem beuken Joris en Jo Vélo zodanig hard dat het peloton op een sliert getrokken wordt om uiteindelijk te breken. Slim wordt er op elkaar gewacht want het is uiteindelijk nog ver!

Via een volgend hellend stuk blijken we plots op een stuk van de paddestraat te zitten. Bosse waant zich even Armstrong want het lijkt alsof hij voor het eerst over ‘cobblestones’ rijdt want hij dokkert van hier naar daar. Aan de Moriaan is de leute over en wordt er terug geklommen. Jurgen krijgt het hier voor het eerst heel moeilijk. Ter hoogte van het kerkhof wordt er terug gewacht zodat we terug samen verder kunnen.

Opdat wij het noodlot niet te veel zouden tarten, beslissen wij om het jagerspad te vermijden en nemen we een alternatieve route…. Jammer genoeg moet er wel iets meer geklommen worden. Op een volgend oplopend stuk nemen Joris, Bram, Fille, Dieter en Jo Vélo het commando. Gerre zorgt er in de achtergrond voor dat ook de achterblijvers Pieter & Jurgen het juiste traject blijven volgen. Zo belanden wij in Michelbeke waar we de Berendries letterlijk en figuurlijk links laten liggen om ons voluit te concentreren op het lekkers aan onze rechterzijde… de beklimming van de Elverenberg – Vossenhol zorgt voor geen noemenswaardige afscheiding en al snel kunnen we verder richting huiswaarts. Ter hoogte van Pijperzele is Vosken al in volle voorbereiding van de finale want hij kiepert alvast zijn bidon overboord.  De veilige thuisbasis nadert en nadert maar ook onze laatste helling van de dag. We zitten ondertussen al in St-Maria-Lierde en de waasberg daagt ons uit. In de voorlinie zijn het ….. die strijden voor de titel van bergkoning van de dag. In de achtergrond gaat het zo snel niet meer. Pieter, wiens krachtenarsenaal uitgeput raakt, wordt vergezeld van Gerre. Jurgen; die ondertussen al in waakvlam -modus rijdt wordt op sleeptouw genomen door zijn broer Chris. En op die manier wordt iedereen terug bij de groep geloodst zodat we samen naar Borsbeke kunnen bollen.

Voldaan nemen we plaats bij ons gelegenheidslokaal ‘de oude brug’ voor een natje.

Chapeau voor iedereen!!! Ook al had iedereen het niet even gemakkelijk er werd toch karakter getoond.

Waar onze volgende tocht ons volgende week brengt is voorlopig nog een klein raadsel… Hou in elk geval de blog in’t oog voor de verdere afspraken.

21:43 Gepost door De Herzeelse Flandriens-Administrator in Seizoen 2010 - Verslagen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.