25-07-10

Woensdag 21/07 : 21 juli - rit

Woensdag 21/07: Nationale Feestdag.
Terwijl onze Koninklijke hoogheden samen met duizenden toeschouwers in Brussel genieten van het militair defilé, maken de Herzeelse Flandriens zich in Grotenberge op voor een speciale rit. Handig gebruik makend van het dagje verlof staat er een rit van om en bij de 100km op het programma die zorgvuldig in elkaar gepuzzeld werd door Tom, Joris en Chris.
 
Met enige vertraging vertrekken 7 Flandriens voor hun 21-juli-rit. 

Door de afwezigheid van de nog steeds geblesseerde Tom Bidon zal Chris de navigatie van de rit op zich nemen en trachten dit tot een goed einde te brengen. Aan een gezapig tempo verlaten we Grotenberge om via Godveerdegem en Erwetegem richting ST- Maria Lierde te bollen. Hier worden de fietsbenen al een eerste keer min of meer opgewarmd door de opeenvolging van gaverland, waes'snelheids'berg en caudenberg. Geen enkel probleem echter voor onze enthousiastelingen en vooraleer wij er erg in hebben zitten we in Zarlardinge.

 

Als fiere Vlamingen laten we op deze nationale feestdag toch ook ons Belgenhart spreken en ergens tussen Zarlandinge en Deux Acren steken we de grens over naar het 'Région Wallone'. Deze actie wordt nauwlettend gevolgd door enkele Seakings - vergezeld van een Agusta - die hun obligatoire nummertje boven Brussel reeds uitgevoerd hadden.

 

Via kronkelende wegeltjes belanden wij zo in Lessines waar wij ons eerste kasteel te zien krijgen.

 

.

 

 

Kasteel Lessines.jpg

.

 

 

Een prachtige, rustige doortocht door het 'Bois de Lessines' wordt verstoord door Joris die een eerste bommetje gooit. Dit wordt gretig beantwoord door Kris en Andy. Wim Coesses wou graag in de tegenaanval maar beslist om toch maar rustig in het pelotonnetje naar boven te peddelen.

 

Bij het overschrijden van de taalgrens merken we ook op dat we op steeds rustigere, mooiere, bij momenten zelfs verkeersvrije wegen komen te rijden.

.

005.JPG

.

.

003.JPG

.

Het blijft kronkelen, op en af gaan en terug volgt er een bospassage 'Bois de Silly'. Deze keer blijft iedereen mooi bij elkaar zitten. Op weg naar de volgende bospassage moeten we langs Fouleng en Bart die nog steeds het juiste ritme niet gevonden heeft, bekijkt het allemaal een beetje vanuit de achtergrond. 

 

 Maar niemand wordt overboord gegooid en voorbeeldig wordt er gewacht en in groep zetten we de tocht verder richting Lens. Onze verbindingsweg naar Lens blijkt jammer genoeg een steenweg te zijn maar zelfs hier worden we amper gestoord door gemotoriseerde voertuigen. Wind pal op de snoet, licht oplopend... maar toch heeft het tempo er niet onder te leiden. Kris Coolens neemt de groep voorbeeldig op sleeptouw. In de staart van het peloton weet Kootsie een duwtje in de rug te appreciëren om het tempo te kunnen volgen.

Eindelijk duiken we terug de rustigere 'kouter'baantjes in. Tijd voor een plaspauze want we zitten ondertussen toch al enkele uren op de fiets en bij sommige Flandriens begint het een beetje te wringen. Dit moment van rust wordt plots verstoord door het schrille geluid van een GSM: Robken!!! De onfortuinlijke Flandrien had eindelijk de moed en tijd gevonden om zijn ros nog eens te bestijgen en stond niets vermoedend te wachten aan de vertrouwde vertrekplaats.

Terug het zadel in en wij peddelen verder naar Cambron - Casteau. Totaal onverwachts een punt van herkenning bij sommige Flandriens... inderdaad aan onze linkerkant ligt Parc Paradisio. We worden verwelkomd door enkele rondvliegende ooievaars die Joris onmiddellijk gerust stellen. Ze zijn nog niet op weg naar de Schonenberg ;o) Nog niet helemaal bekomen van de emotie, verliest Joris zijn bidon. Maar dit is gewoon weer een lepe truc van hem want terwijl alle Flandriens voet aan grond zetten om hem op te wachten, rijdt hij ons voorbij om als eerste de kasseitjes op te vlammen. Vlot wordt hij gecounterd door Andy Scheerlinck die hem tot de orde roept.

Ondertussen naderen we stilaan het hoogtepunt van deze rit... van alle kastelen die we onderweg al passeerden is dit wel het mooiste:  "Chateau D'Attre"  Badend in het zonnetje kunnen we zijn pracht en praal aanschouwen. De aarzeling is van korte duur en al snel zijn we weer geconcentreerd op ons parcours. En dit blijkt nodig want in Les Trieux worden we gewaarschuwd voor 'Carrefours Dangerouse'. Gelukkig voor ons komen we die 'dangerous' niet tegen en duiken we terug het veld in. Nog steeds blijft het op en af gaan, blijft de wind ons parten spelen en bij het overschrijden van de brug van het plaatselijke NMBS werkplaats krijgt Kootsie het een beetje moeilijk. 

Gebruik makend van een flinke afdaling kunnen we een beetje genieten van de omgeving. Het genieten is echter van korte duur want al gauw moeten wij terug vol aan de bak. Zonder het goed te beseffen bevinden we ons op het parcours van de eerste editie van de Grand Prix José Dubois in Isière.

Na uitstekend, voorbereidend werk van Chris en Bart naderen we de laatste rechte lijn. Om de overwinning zal het gaan tussen Kris en Joris nadat Wim de spurt heeft aangetrokken. Onze groene trui doet zijn trui alle eer aan en Joris laat de kans niet liggen. Hij schrijft zijn 1ste grote kermiskoers vlot op zijn palmares. Jammer genoeg bleek er iets niet in orde te zijn.... de prioriteiten van voorzitter Tom lagen elders en hij was onze deelname vergeten te bevestigen waardoor de koersdirectie besloot ons uit de uitslag te schrappen; Philippe Gilbert kreeg zo de overwinning heel gemakkelijk in de schoot geworpen.

.

016.JPG

.

Na het obligatoire podiumnummertje, de fotosessie met enkele koersmissen, het bijtanken van de vochtreserves, konden we onze tocht verderzetten. Enige verademing want we kunnen ff naast de Dender rijden zodat we in alle rust terug het tempo en ritme kunnen zoeken. Lang duurt het echter niet want al snel steken we dender over richting 'Papegem' (Papignies).

Vanop de hoogtes van Wannebecq hebben we een prachtig zicht op de toren van Vloesberg. Ergens tussen Ogy en Everbeek steken we de taalgrens terug over en kunnen we echt beginnen aftellen. Maar om thuis te geraken zullen er toch nog enkele hindernissen genomen moeten worden. Op een volgend oplopend stuk wil Joris zijn goeie benen nogmaals demonstreren maar hij wordt vlot teruggehaald door Bart. Inderdaad Bart heeft ondertussen zijn goeie benen gevonden en voelt zich beter en beter. Boven wordt er terug gewacht en samen rijden we verder.

In Everbeek krijgen we terug een serieus stukje onder de wielen geschoven. Parcourskennis kan van levensbelang zijn en dit zal Kris chepappe aan de lijve ondervinden. De eerste hellende hectometers en Kris kiest het hazepad. De groep laat begaan want enkele onder ons weten dat er na de bocht nog een heel lastig, lang stuk volgt. Kris is ondertussen zichzelf tegengekomen en wordt voorbij gereden door Wim, Andy en Bart. Chris volgt enkele meters verder. Kootsie wordt in de achtergrond bijgestaan door Joris.

Ondertussen bevinden we ons terug op het grondgebied van ST-Maria Lierde waar we onze laatste serieuse hindernis zullen moeten beklimmen: De Eikenmolen!! Joris en Andy strijden om de titel van bergkoning van de rit. Op de voet gevolgd door Kris en Bart. Chris bijt zich op karakter vast in het wiel van Kris. Enkele meters verder wordt Kootsie naar boven geholpen door Wim. Wim vindt zelfs nog de kracht om Kootsie - bij wie het ondertussen volledig op is - een eindje naar boven te duwen.

Van hieruit gaat het via de kortste weg terug richting Grotenberge waar we in gelegenheidslokaal 'T omweer' kunnen nagenieten van de geleverde inspanningen. Ondertussen kregen wij ook het bericht dat de voorzitter geveld was door een Leffe-vergiftiging en dat hij ons niet meer zou kunnen vervoegen. Onze speciale 21 juli rit was een voltreffer. Ik denk dat iedere HF  - op zijn manier - kunnen genieten heeft van deze prachtige rit door onontgonnen gebied. En een ding is zeker..... de afwezigen hadden ongelijk.

Uw verslaggever-ad-interim-ergens-ten-velde

14:52 Gepost door De Herzeelse Flandriens-Administrator in Seizoen 2010 - Verslagen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

heel mooi geschreven!!
't geeft echt goesting om direct weer te vertrekken!
proficiat.

Gepost door: Kris | 26-07-10

Prachtig geschreven,
Ik heb het terug beleeft toen ik het leesde.
Wanneer word er woensdag vertrokken?

Gepost door: L-vis | 27-07-10

Mooi verslagske van onze ad-interim verslaggever en ad-interim GPS-man. 't Was inderdaad een heel mooie rit, door onontgonnen, maar heel mooi en verrassend gebied. kortom een rit om in te kaderen. De afwezigen hadden deze keer echt wel ongelijk.

Ik zou voorstellen om deze rit te behouden voor onze jaarlijkse 21-juli tocht en er een klein traditieken van te beginnen maken.

Gepost door: Joris | 27-07-10

Ik veronderstel dat we terug in grotenberge vertrekken maar dan wel op het traditionele uur... 18u30

Gepost door: Chris | 27-07-10

De commentaren zijn gesloten.