07-08-10

Rit 04/08... terug naar La Houppe

 

Woensdag 4 augustus tekenen opnieuw 12 Flandriens present aan de kerk. Kris, Chris, Andy, Wouter, Kootsie, Joris, Marc, Ronny, Boonaert, Coessens, Gerre en Dieter, die zijn comeback maakt na enige maanden in het koerscircuit te hebben vertoeft.

De Armand Piens (R.I.P.) van deze tijd hadden wisselvallig weer voorspeld: op de meeste plaatsen droog, maar hier en daar kans op stevige onweersbuien. En zoals al vaker hadden ze het opnieuw niet bij het rechte eind. De zon scheen naar hartenlust, mouwstukken werden nog voor vertrek uitgedaan, truitjes met lange mouwen en regenjasjes verdwenen terug in de koffer. Hier en daar namen sommige toch hun voorzorgen... het regenjasje werd angstvallig in het achterzakje van de koerstrui gemoffeld, you'll never know.

Chris Beerens had enkele ritjes op de GPS gezet en we hadden de keuze uit eentje van 60km richting La Houppe en een alternatief voor moest het slecht weer zijn van om en bij de 45km, richting Boekel, met als afsluiter de Berendries. Gezien de zon ons lachend toekeek vanuit de hemel werd uiteindelijk beslist om La Houppe aan te doen.

Iets na half 7 zetten we uiteindelijk aan langs de Trambaan naar Eske... en het tempo zit er al meteen stevig in. Langs de Snelheidsberg steken we door naar de top van de Eikenmolen. We noteren 28km/u gemiddeld, ondanks de stevige tegenwind. Om geen verdere brokken te maken en met La Houppe (en de aanloop er naartoe) in gedachten werd het tempo enigszins gedrukt. Op de hellingen (of vals platte stukken) werd er hier en daar de conditie eens gemeten (en/of op interval getraind), maar bovenaan kwam het telkens vrij vlot tot een hergroepering.

In Everbeek testen we de pas heraangelegd Termergelstraat - Hoogbos. Deze vrij onbekende helling, bleek een waardige opwarmer voor wat komen zou... Eén man bleek echter een minder dagje te beleven, Marco Pantani. Krampen werden zijn deel, nog voor de registers zouden worden opengetrokken op La Houppe...

Op La Houppe ontstond vrij snel een afscheiding. Dieter, Andy, Joris en Gerre ontsnapten al vrij snel uit het peloton. Achteraan stond de deur open voor Pantani, die zijn naam deze keer weinig eer aandeed en al snel de rol moest lossen in een poging om de (opkomende) krampen te bedwingen. De grupetto volgde op respectabele afstand van de koplopers, waar al snel duidelijk werd dat er op Dieter nog steeds geen maat staat. Enkele herten kwamen even kijken naar al het gebries van de Flandriens, maar doken weer snel het bos in. Toch een mooi tafereel dat je slechts zelden te zien krijgt.

.

la_houppe.png

.   

Bois de la houppe3.png
.
Bois de la houppe2.png

Na de algemene hergroepering bovenop La Houppe was het tijd om stilaan huiswaarts te keren, wind in de rug dus... het glooiende landschap en de gps van Chris leidden ons richting top van de Valkenberg. Andy bleek echter over nog veel krachten te beschikken. Zoveel zelfs dat hij zijn wiel compleet aan flarden reed... abandonné Andy Scheerlinck werd meteen afgeroepen op Radio Tour. Gezien het toch nog even wachten was op de bezemwagen stond Joris zijn regenjasje af aan onze pechvogel zodat die toch geen kou zou vatten bij het wachten... een edele beslissing, maar toch weinig bedachtzaam want enkele minuten later bleek dat de Armand Piens van deze tijd het toch bij het rechte eind had. Van de Zwalmstreek tot Herzele werden de Herzeelse Flandriens getrakteerd op stevige plensbuien... regenjasjes werden vlug aangetrokken (althand bij diegene die ze niet terug in de koffer hadden gelegd, thuisgelaten of uitgedeeld aan een op-de-bezemwagen-wachtende-pechvogel).

.

Gietende regen Elst2.gif.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gezien de onophoudende regenval werd besloten om de snelste weg huiswaarts te kiezen... de modder die de boeren achtergelaten hadden op de wegen zorgden er voor dat we bochten met de nodige voorzichtigheid dienden te nemen. De ene bleek hier al wat behendiger/gedurfder in dan de andere. Als afsluiter, en nog steeds in de gietende regen werd de Grotenberge bedwongen... ook hier demonstreerde Dieter zijn talent als wielertoerist/klimmer/renner/beuker/... Coessens had ons ondertussen in Zottegem al verlaten en ook een doorweekte Dieter koos aan lichten van De Rijst het hazenpad naar Hillegem.

 

Joris, Gerre hadden zich voorgenomen om na de rit nog eens het parcours van de komende wielertoeristenkoers te Borsbeke te verkennen en zoals het echte Flandriens betaamt hielden wind en regen hen niet tegen. Ze snelden de hoogstraat à bloc af...Ronny was meegesprongen en deed zijn deel van het werk... Gerre klampte aan, maar zo bleek later, was hier zijn laatste pijl aan het verschieten... De Pastorijstraat bleek er te veel aan en krampen noopten hem de voorziene extra kilometers toch enigszins in te korten. De rest van de Flandriens was intussen in groep richting vertrouwde kerk gereden en slechts enkele (zij die droge kleren mee hadden, Kootsie, Wouter, Chris en Boonaert en pechvogel Andy) bleken nog over voldoende kracht te beschikken om de trapkes richting warmte (en genegenheid van Véro en Etienne) te overwinnen. Joris sloot even later aan, zonder droge kleren. Gerre zou een douche nemen en de moedigen nog vervoegen (met een warme trui voor Joris), maar vermoedelijk zullen krampen hem verhinderd hebben om nog zijn gaspedaal van zijn auto in te drukken.

Al bij al een mooi uitgestippelde rit door een prachtige streek, begonnen in zomers weer en afgesloten in heroïsche omstandigheden. Echte Flandriens plooien niet...

 

14:17 Gepost door De Herzeelse Flandriens-Administrator in Seizoen 2010 - Verslagen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.