07-08-10

Rit 04/08... terug naar La Houppe

 

Woensdag 4 augustus tekenen opnieuw 12 Flandriens present aan de kerk. Kris, Chris, Andy, Wouter, Kootsie, Joris, Marc, Ronny, Boonaert, Coessens, Gerre en Dieter, die zijn comeback maakt na enige maanden in het koerscircuit te hebben vertoeft.

De Armand Piens (R.I.P.) van deze tijd hadden wisselvallig weer voorspeld: op de meeste plaatsen droog, maar hier en daar kans op stevige onweersbuien. En zoals al vaker hadden ze het opnieuw niet bij het rechte eind. De zon scheen naar hartenlust, mouwstukken werden nog voor vertrek uitgedaan, truitjes met lange mouwen en regenjasjes verdwenen terug in de koffer. Hier en daar namen sommige toch hun voorzorgen... het regenjasje werd angstvallig in het achterzakje van de koerstrui gemoffeld, you'll never know.

Chris Beerens had enkele ritjes op de GPS gezet en we hadden de keuze uit eentje van 60km richting La Houppe en een alternatief voor moest het slecht weer zijn van om en bij de 45km, richting Boekel, met als afsluiter de Berendries. Gezien de zon ons lachend toekeek vanuit de hemel werd uiteindelijk beslist om La Houppe aan te doen.

Iets na half 7 zetten we uiteindelijk aan langs de Trambaan naar Eske... en het tempo zit er al meteen stevig in. Langs de Snelheidsberg steken we door naar de top van de Eikenmolen. We noteren 28km/u gemiddeld, ondanks de stevige tegenwind. Om geen verdere brokken te maken en met La Houppe (en de aanloop er naartoe) in gedachten werd het tempo enigszins gedrukt. Op de hellingen (of vals platte stukken) werd er hier en daar de conditie eens gemeten (en/of op interval getraind), maar bovenaan kwam het telkens vrij vlot tot een hergroepering.

In Everbeek testen we de pas heraangelegd Termergelstraat - Hoogbos. Deze vrij onbekende helling, bleek een waardige opwarmer voor wat komen zou... Eén man bleek echter een minder dagje te beleven, Marco Pantani. Krampen werden zijn deel, nog voor de registers zouden worden opengetrokken op La Houppe...

Op La Houppe ontstond vrij snel een afscheiding. Dieter, Andy, Joris en Gerre ontsnapten al vrij snel uit het peloton. Achteraan stond de deur open voor Pantani, die zijn naam deze keer weinig eer aandeed en al snel de rol moest lossen in een poging om de (opkomende) krampen te bedwingen. De grupetto volgde op respectabele afstand van de koplopers, waar al snel duidelijk werd dat er op Dieter nog steeds geen maat staat. Enkele herten kwamen even kijken naar al het gebries van de Flandriens, maar doken weer snel het bos in. Toch een mooi tafereel dat je slechts zelden te zien krijgt.

.

la_houppe.png

.   

Bois de la houppe3.png
.
Bois de la houppe2.png

Na de algemene hergroepering bovenop La Houppe was het tijd om stilaan huiswaarts te keren, wind in de rug dus... het glooiende landschap en de gps van Chris leidden ons richting top van de Valkenberg. Andy bleek echter over nog veel krachten te beschikken. Zoveel zelfs dat hij zijn wiel compleet aan flarden reed... abandonné Andy Scheerlinck werd meteen afgeroepen op Radio Tour. Gezien het toch nog even wachten was op de bezemwagen stond Joris zijn regenjasje af aan onze pechvogel zodat die toch geen kou zou vatten bij het wachten... een edele beslissing, maar toch weinig bedachtzaam want enkele minuten later bleek dat de Armand Piens van deze tijd het toch bij het rechte eind had. Van de Zwalmstreek tot Herzele werden de Herzeelse Flandriens getrakteerd op stevige plensbuien... regenjasjes werden vlug aangetrokken (althand bij diegene die ze niet terug in de koffer hadden gelegd, thuisgelaten of uitgedeeld aan een op-de-bezemwagen-wachtende-pechvogel).

.

Gietende regen Elst2.gif.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gezien de onophoudende regenval werd besloten om de snelste weg huiswaarts te kiezen... de modder die de boeren achtergelaten hadden op de wegen zorgden er voor dat we bochten met de nodige voorzichtigheid dienden te nemen. De ene bleek hier al wat behendiger/gedurfder in dan de andere. Als afsluiter, en nog steeds in de gietende regen werd de Grotenberge bedwongen... ook hier demonstreerde Dieter zijn talent als wielertoerist/klimmer/renner/beuker/... Coessens had ons ondertussen in Zottegem al verlaten en ook een doorweekte Dieter koos aan lichten van De Rijst het hazenpad naar Hillegem.

 

Joris, Gerre hadden zich voorgenomen om na de rit nog eens het parcours van de komende wielertoeristenkoers te Borsbeke te verkennen en zoals het echte Flandriens betaamt hielden wind en regen hen niet tegen. Ze snelden de hoogstraat à bloc af...Ronny was meegesprongen en deed zijn deel van het werk... Gerre klampte aan, maar zo bleek later, was hier zijn laatste pijl aan het verschieten... De Pastorijstraat bleek er te veel aan en krampen noopten hem de voorziene extra kilometers toch enigszins in te korten. De rest van de Flandriens was intussen in groep richting vertrouwde kerk gereden en slechts enkele (zij die droge kleren mee hadden, Kootsie, Wouter, Chris en Boonaert en pechvogel Andy) bleken nog over voldoende kracht te beschikken om de trapkes richting warmte (en genegenheid van Véro en Etienne) te overwinnen. Joris sloot even later aan, zonder droge kleren. Gerre zou een douche nemen en de moedigen nog vervoegen (met een warme trui voor Joris), maar vermoedelijk zullen krampen hem verhinderd hebben om nog zijn gaspedaal van zijn auto in te drukken.

Al bij al een mooi uitgestippelde rit door een prachtige streek, begonnen in zomers weer en afgesloten in heroïsche omstandigheden. Echte Flandriens plooien niet...

 

14:17 Gepost door De Herzeelse Flandriens-Administrator in Seizoen 2010 - Verslagen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-07-10

Woensdag 21/07 : 21 juli - rit

Woensdag 21/07: Nationale Feestdag.
Terwijl onze Koninklijke hoogheden samen met duizenden toeschouwers in Brussel genieten van het militair defilé, maken de Herzeelse Flandriens zich in Grotenberge op voor een speciale rit. Handig gebruik makend van het dagje verlof staat er een rit van om en bij de 100km op het programma die zorgvuldig in elkaar gepuzzeld werd door Tom, Joris en Chris.
 
Met enige vertraging vertrekken 7 Flandriens voor hun 21-juli-rit. 

Door de afwezigheid van de nog steeds geblesseerde Tom Bidon zal Chris de navigatie van de rit op zich nemen en trachten dit tot een goed einde te brengen. Aan een gezapig tempo verlaten we Grotenberge om via Godveerdegem en Erwetegem richting ST- Maria Lierde te bollen. Hier worden de fietsbenen al een eerste keer min of meer opgewarmd door de opeenvolging van gaverland, waes'snelheids'berg en caudenberg. Geen enkel probleem echter voor onze enthousiastelingen en vooraleer wij er erg in hebben zitten we in Zarlardinge.

 

Als fiere Vlamingen laten we op deze nationale feestdag toch ook ons Belgenhart spreken en ergens tussen Zarlandinge en Deux Acren steken we de grens over naar het 'Région Wallone'. Deze actie wordt nauwlettend gevolgd door enkele Seakings - vergezeld van een Agusta - die hun obligatoire nummertje boven Brussel reeds uitgevoerd hadden.

 

Via kronkelende wegeltjes belanden wij zo in Lessines waar wij ons eerste kasteel te zien krijgen.

 

.

 

 

Kasteel Lessines.jpg

.

 

 

Een prachtige, rustige doortocht door het 'Bois de Lessines' wordt verstoord door Joris die een eerste bommetje gooit. Dit wordt gretig beantwoord door Kris en Andy. Wim Coesses wou graag in de tegenaanval maar beslist om toch maar rustig in het pelotonnetje naar boven te peddelen.

 

Bij het overschrijden van de taalgrens merken we ook op dat we op steeds rustigere, mooiere, bij momenten zelfs verkeersvrije wegen komen te rijden.

.

005.JPG

.

.

003.JPG

.

Het blijft kronkelen, op en af gaan en terug volgt er een bospassage 'Bois de Silly'. Deze keer blijft iedereen mooi bij elkaar zitten. Op weg naar de volgende bospassage moeten we langs Fouleng en Bart die nog steeds het juiste ritme niet gevonden heeft, bekijkt het allemaal een beetje vanuit de achtergrond. 

 

 Maar niemand wordt overboord gegooid en voorbeeldig wordt er gewacht en in groep zetten we de tocht verder richting Lens. Onze verbindingsweg naar Lens blijkt jammer genoeg een steenweg te zijn maar zelfs hier worden we amper gestoord door gemotoriseerde voertuigen. Wind pal op de snoet, licht oplopend... maar toch heeft het tempo er niet onder te leiden. Kris Coolens neemt de groep voorbeeldig op sleeptouw. In de staart van het peloton weet Kootsie een duwtje in de rug te appreciëren om het tempo te kunnen volgen.

Eindelijk duiken we terug de rustigere 'kouter'baantjes in. Tijd voor een plaspauze want we zitten ondertussen toch al enkele uren op de fiets en bij sommige Flandriens begint het een beetje te wringen. Dit moment van rust wordt plots verstoord door het schrille geluid van een GSM: Robken!!! De onfortuinlijke Flandrien had eindelijk de moed en tijd gevonden om zijn ros nog eens te bestijgen en stond niets vermoedend te wachten aan de vertrouwde vertrekplaats.

Terug het zadel in en wij peddelen verder naar Cambron - Casteau. Totaal onverwachts een punt van herkenning bij sommige Flandriens... inderdaad aan onze linkerkant ligt Parc Paradisio. We worden verwelkomd door enkele rondvliegende ooievaars die Joris onmiddellijk gerust stellen. Ze zijn nog niet op weg naar de Schonenberg ;o) Nog niet helemaal bekomen van de emotie, verliest Joris zijn bidon. Maar dit is gewoon weer een lepe truc van hem want terwijl alle Flandriens voet aan grond zetten om hem op te wachten, rijdt hij ons voorbij om als eerste de kasseitjes op te vlammen. Vlot wordt hij gecounterd door Andy Scheerlinck die hem tot de orde roept.

Ondertussen naderen we stilaan het hoogtepunt van deze rit... van alle kastelen die we onderweg al passeerden is dit wel het mooiste:  "Chateau D'Attre"  Badend in het zonnetje kunnen we zijn pracht en praal aanschouwen. De aarzeling is van korte duur en al snel zijn we weer geconcentreerd op ons parcours. En dit blijkt nodig want in Les Trieux worden we gewaarschuwd voor 'Carrefours Dangerouse'. Gelukkig voor ons komen we die 'dangerous' niet tegen en duiken we terug het veld in. Nog steeds blijft het op en af gaan, blijft de wind ons parten spelen en bij het overschrijden van de brug van het plaatselijke NMBS werkplaats krijgt Kootsie het een beetje moeilijk. 

Gebruik makend van een flinke afdaling kunnen we een beetje genieten van de omgeving. Het genieten is echter van korte duur want al gauw moeten wij terug vol aan de bak. Zonder het goed te beseffen bevinden we ons op het parcours van de eerste editie van de Grand Prix José Dubois in Isière.

Na uitstekend, voorbereidend werk van Chris en Bart naderen we de laatste rechte lijn. Om de overwinning zal het gaan tussen Kris en Joris nadat Wim de spurt heeft aangetrokken. Onze groene trui doet zijn trui alle eer aan en Joris laat de kans niet liggen. Hij schrijft zijn 1ste grote kermiskoers vlot op zijn palmares. Jammer genoeg bleek er iets niet in orde te zijn.... de prioriteiten van voorzitter Tom lagen elders en hij was onze deelname vergeten te bevestigen waardoor de koersdirectie besloot ons uit de uitslag te schrappen; Philippe Gilbert kreeg zo de overwinning heel gemakkelijk in de schoot geworpen.

.

016.JPG

.

Na het obligatoire podiumnummertje, de fotosessie met enkele koersmissen, het bijtanken van de vochtreserves, konden we onze tocht verderzetten. Enige verademing want we kunnen ff naast de Dender rijden zodat we in alle rust terug het tempo en ritme kunnen zoeken. Lang duurt het echter niet want al snel steken we dender over richting 'Papegem' (Papignies).

Vanop de hoogtes van Wannebecq hebben we een prachtig zicht op de toren van Vloesberg. Ergens tussen Ogy en Everbeek steken we de taalgrens terug over en kunnen we echt beginnen aftellen. Maar om thuis te geraken zullen er toch nog enkele hindernissen genomen moeten worden. Op een volgend oplopend stuk wil Joris zijn goeie benen nogmaals demonstreren maar hij wordt vlot teruggehaald door Bart. Inderdaad Bart heeft ondertussen zijn goeie benen gevonden en voelt zich beter en beter. Boven wordt er terug gewacht en samen rijden we verder.

In Everbeek krijgen we terug een serieus stukje onder de wielen geschoven. Parcourskennis kan van levensbelang zijn en dit zal Kris chepappe aan de lijve ondervinden. De eerste hellende hectometers en Kris kiest het hazepad. De groep laat begaan want enkele onder ons weten dat er na de bocht nog een heel lastig, lang stuk volgt. Kris is ondertussen zichzelf tegengekomen en wordt voorbij gereden door Wim, Andy en Bart. Chris volgt enkele meters verder. Kootsie wordt in de achtergrond bijgestaan door Joris.

Ondertussen bevinden we ons terug op het grondgebied van ST-Maria Lierde waar we onze laatste serieuse hindernis zullen moeten beklimmen: De Eikenmolen!! Joris en Andy strijden om de titel van bergkoning van de rit. Op de voet gevolgd door Kris en Bart. Chris bijt zich op karakter vast in het wiel van Kris. Enkele meters verder wordt Kootsie naar boven geholpen door Wim. Wim vindt zelfs nog de kracht om Kootsie - bij wie het ondertussen volledig op is - een eindje naar boven te duwen.

Van hieruit gaat het via de kortste weg terug richting Grotenberge waar we in gelegenheidslokaal 'T omweer' kunnen nagenieten van de geleverde inspanningen. Ondertussen kregen wij ook het bericht dat de voorzitter geveld was door een Leffe-vergiftiging en dat hij ons niet meer zou kunnen vervoegen. Onze speciale 21 juli rit was een voltreffer. Ik denk dat iedere HF  - op zijn manier - kunnen genieten heeft van deze prachtige rit door onontgonnen gebied. En een ding is zeker..... de afwezigen hadden ongelijk.

Uw verslaggever-ad-interim-ergens-ten-velde

14:52 Gepost door De Herzeelse Flandriens-Administrator in Seizoen 2010 - Verslagen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

25-06-10

Ritverslag Woensdag 23/06

Voor de eerste keer dit jaar worden we verwelkomd door een stralend zonnetje en zomerse temperaturen aan de Herzeelse kerk. We noteren dan ook 13 Flandriens  aan de start. Vol ongeduld en met hooggespannen verwachtingen wordt er in Geraardsbergse richting getuurd. Jammer maar helaas... 'Katrien & guy' komen niet opdagen... met een min of meer ontgoochelend blik, vatten enkele Flandriens de rit aan. 

Maar niet getreurd... enkele kilometers verder worden de spiertjes als eens goed opgewarmd. 'Berg Heldergem' is de eerste hindernis van de dag. Wim Coessens, Marksken en Wouter De Spiegeleer lijken het best opgewarmd en nemen het voortouw. De rest blijft rustig in groep verder peddelen.

Van hieruit gaat het richting Denderhoutem. Plots worden we voorbijgereden door een bromfietser. Bernagieken waant zich even achter een derny en snelt weg met in zijn zog Kris Coolens. De waarschuwende kreten van Chris dat er moet afgeslagen worden, bereiken alleen Kris. Joris is volledig verdoofd door de ronkende motor en weg is hij. Gelukkig bestaat er zoiets als een GSM om hem terug tot de orde te roepen. Joris wordt opgewacht en de achtervolging op de koplopers kan ingezet worden. Dit loopt echter niet van een leien dakje want ondertussen wordt ons de volgende hindernis onder te wielen geschoven... de kasseistrook Knipperhoek.Bram, Fernand en Marksken staan al vol ongeduld boven te wachten. Terug hergroepering en in groep gaat het richting Welle waar we de expresweg oversteken.

Weer is er een oponthoud... Lekke band voor kris 'Chepappe'. Bijgestaan door Ronny en Chris is het snel opgelost en zitten we weer in het zadel.

Om de misere compleet te maken, laat het GPSken ons een eerste keer in de steek waardoor we via een kleine omweg toch in Okegem belanden. Het voetbalplein aldaar ligt er maar verlaten bij en zonder dralen zetten we koers richting Pamel.

.


Okegem brug

.

Een langlopend, hellend stuk brengt ons naar het dorpscentrum van Pamel. Wim coesses gooit een eerste bommetje dat gretig beantwoord wordt door de rest. Chris volgt ietsje verder.

En net op dit stukje onbekend terrein laat het Gpsken van Chris ons een 2de keer in de steek.... gelukkig kunnen we teren op de ervaring van Fernand die ons zonder problemen richting Poelk brengt waar we de Ninoofsesteenweg oversteken. Hier volgt al de volgende uitdaging. De aanloop gaat langs de omloopstraat maar het echte werkt volgt....

.

Grot neigembos

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Het blijft maar oplopen... tijd om een kaarsje te doen branden aan de grot is er niet want we draaien rechts richting Grotstraat - Berchembos. Chris haakt als eerste af; een beetje verder wordt zijn voorbeeld gevolgd door Wouter, Kootsie, Kris en Wim coesse. Lichtjes afgescheiden komen Bram, ronny, Fernand en Kristof als eersten boven. En dan volgt er een zalig stukje... in volle snelheid laten we ons naar beneden glijden.

Nog niet volledig bekomen of een volgende lichthellende kasseistrook wordt ons voorgeschoteld. Chris, wim, bram en Joris nemen het commando en de rest volgt gezwind. Aan het kasteel van Neigem rijden we richting Lieferinge - Denderwindeke.

.

Kasteel neigem

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

En dan is er toch een verrassing vandaag.... In het centrum van Denderwindeke krijgen we het gezelschap van Tom!! De geblesseerde Tom is ons met de wagen tegemoet gereden. Bij deze ontmoeting doen zich vreemde taferelen voor. Een nieuwe vorm van mechanische doping doet zijn intrede in het Herzeelse flandriens peloton... De GPS-switch. Onopgemerkt hebben Chris en Tom de Gps gewisseld en vanaf hier loodst Chris de bende zonder probleem terug naar huis.

In Nieuwenhove moet er opnieuw geklommen worden. Bij Chris gaat het licht stilletjes aan uit. Hij wordt hierbij perfect bijgestaan door Wim Coesses die zijn beste pijlen ook al effen verschoten heeft. De rest gaat gezwind naar boven.. zo goed zelfs dat Ronny en Fernand gaan vliegen zijn. Jammer genoeg missen zij een afslag en zetten wij de tocht verder met 11 renners en 1 volgwagen.

Onze thuisbasis komt steeds dichter en dichter maar de hindernissen zijn bijlange nog niet allemaal genomen. De Nederhasseltse Gapersberg is er teveel aan voor Wim Coesses. Boven wordt er gewacht en Wim kan terug aansluiten. En nog is het niet gedaan. Om St-lievens-esse te bereiken moet er ook in Steenhuize nog wat geklommen worden. Wat er vooraan allemaal gebeurd, weten we niet goed maar in de achtergrond pept het trio Chris - wim -Kris mekaar perfect op.

Als laatste inspanning wordt de Arestraat bedwongen en in groep rijden we richting Burchtplein.

Waar een volgende verrassing wacht.... relax nippend van een blonde ename zit Fernand ons al op te wachten. Onze hoek is terug gereserveerd en de Duitsers zijn al vol aan de bak als we plaats nemen. Maar gezien het stralende weer, besluiten we ons buiten te installeren. Het lounge-gevoel is compleet: de nieuwe, gemakkelijke zeteltjes van onzen Etienne - gecombineerd met de hapjes van ons Veronique nodigen alleen  maar uit tot gezellig nakaarten en wat langer blijven zitten. Na een laatste slaapmutsje gaat iedereen voldaan en goedgemutst naar huis.

Conclusie van deze rit: De navigatiecapaciteiten van Chris en zijn GPSken staan nog niet op punt (waarvoor excuses maar toch beetje geduld gevraagd) ;rijden bij goed weer is toch veel leuker en jammer genoeg waren de aangekondigde Geraardsbergse vrienden niet van de partij.

Uw verslaggever-ad-interim-ergens-ter-velde

 

02:05 Gepost door De Herzeelse Flandriens-Administrator in Seizoen 2010 - Verslagen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

10-06-10

Ritverslag Woensdag 09/06

Woensdag 09/06... Half juni en toch maken we terug kennis met triestige, druilerig voorjaarsweer. In de namiddag en de vooravond gaan de hemelsluizen onverbiddelijk open zodat er alle kletsnat bijligt. Menig Flandrien kiest spek voor zijn eieren en blijft knusjes in zijn zetel liggen.

Toch begroeten we 4 moedige 'echte' Flandriens aan de kerk van Herzele. Bart B & Wim Coesses - in hart en nieren fervent Mountainbikers die met weemoed terug denken aan afgelopen winter met dit weer - Bram en Chris.

Om de weergoden niet teveel te tarten, beslissen we een tochtje richting Zottegem-en-nabije-dorpjes à l'improvisoire uit te stippelen. Op die manier zijn we toch snel terug moest het nodig zijn.

Via de Rijst - Koekelberg rijden we richting 'Eske' om daar de N42 over te steken. Amper 10km gereden en 1 plensbui verder, kunnen de koerskleren al goed uitgewrongen worden maar .... de weergoden hebben medelijden: de rest van de rit wordt min of meer droog gereden. Ons 4-koppig pelotonnetje houdt er de vaart goed in en Godveerdegem is in een mum doorgefietst en we zetten koers richting St-te-Goriks. hier wacht ons de zwaarste inspanning van de dag: De hostellerie. Ieder zoekt zijn eigen tempo en het is al snel duidelijk dat Chris over de minst goeie klimmersbenen beschikt van het 4-tal. Wim gaat er van't in het begin stevig van door; gevolgd door Bart en Bram. Maar Wim komt zichzelf tegen en met zijn drieën bedwingen ze deze puist. Chris komt in de uitloper terug aansluiten en we kunnen verder. Na wat draaien en keren belanden we via St-Maria -Oudenhove in Michelbeke. Om ons gemiddelde een beetje op te drijven, stormen we de kasteeldreef af om via een kleine lus aan de voet van de Berendries te staan. De lokroep was immers zo groot dat we d'er niet aan konden weerstaan. De 2de Ronde Van Vlaanderen Helling is een feit. Bram is niet te houden en dansend op de pedalen kiest hij het hazepad. De rest volgt op menselijke afstand. Eventjes uitblazen en wij verder richting Elene. Terug wat draaien en keren en de volgende uitdaging ligt voor onze wielen: De Lippenhovestraat! Zonder kleerscheuren worden de kasseitjes bedwongen. En alsof de weergoden er ons attent willen op maken dat het stilletjes aan welletjes is geweest, sturen ze nog een regenvlaag op ons af. Via Hillegem - alwaar we nog een echte 'crosshindernis' tegenkomen (de fietsen gaan vlotjes op de schouder aan de onderbroken overweg) rijden we Herzele terug binnen.

Tevreden en voldaan, fier op ons zelf nemen we dankbaar plaats in ons gereserveerd hoekje bij Veronique en Etienne. Ondanks onze beperkte opkomst is Veronique ons niet vergeten en kunnen we smullen van de lekkere versnaperingen. En we krijgen nog hoogbezoek... de oprichters-themself; Gerre en T. Bidon komen de troepen overschouwen. Het werd nog een heel gezellige afsluiter.

Uw verslaggever -ad-interim-ergens-ter-natte-velde

20:35 Gepost door De Herzeelse Flandriens-Administrator in Seizoen 2010 - Verslagen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

04-06-10

Verslag Rit Woensdag 02/06

Woensdag 2 juni... eindelijk is de zon voluit van de partij. De opkomst is dan ook 'ietsje' groter dan de voorbije week. Vijftien Flandriens vertrekken aan de Herzeelse Kerk. Joris hangt zijn karretje aan @ Casa Bernagie (de NMBS had haar reputatie weer alle eer aan gedaan en voor de nodige 'retard' gezorgd).

Chris en joris hadden vooraf afgesproken dat de 60 km rit van de Torenvrienden gevolgd zou worden. Een prachtig, niet te onderschatten parcours - zou later blijken - met enkele te duchten hellingen en de meer dan nodige klimkilometers volgens sommigen.

Net na de eerste noemenswaardige helling van de dag; De Fayte krijgen we bovendien het gezelschap van 2 gastrijders uit Geraardsbergen. Geen probleem, ons moto blijft iedereen is welkom, en dus mogen ze gerust mee rijden. Het feit dat één van de twee een charmante jonge dame is; stuit op nog minder weerstand. Menig Flandrien is er trouwens van overtuigd dat deze laatste ons toch niet te lang zal volgen... puur macho-denken! Want niks is minder waar... de eerste dame in ons gezelschap blijkt een echte flandrienne te zijn die menig stoer Herzeelse Flandriens deed blozen Schamen op de snedige hellingen... dus één woord: RESPECT!!! Haar vriend / man kon eveneens op veel respect rekenen want met zijn mountainbike was hij op elke helling in de voorste gelederen te vinden. Wat moet dat niet geven als hij ook met een koersfiets zou meerijden Verstomd 

Zelfs bij een lekke band van Chris bleef ons interim-duo samen met de groep wachten. De lekke band was snel gefixt, doch het record bleef overeind. We zetten onze weg verder. Voor ons ligt La Houppe uitnodigend naar ons te lonken maar we weerstaan de lokroep en slaan linksaf... maar plat is het langs daar ook niet (eigenlijk is er geen meter plat in dit parcours). Snel wordt duidelijk dat Wouter niet zijn beste dag heeft, ook chris moet op de tanden bijten om bij de groep te blijven. Onze 2 moedigen plooien maar breken niet!!

En dan... de steenbeek, voorafgegaan door een lastige aanloop. Enkele impressies van de overlevenden: ne lastigen, ne smeerlap, ne veneinigen.... Met andere woorden: deze minder gekende helling is niet van de poes. Maar het mag gezegd worden... de verschillen aan de top zijn vrij miniem. Hier en daar wel monsterende blikken richting stalen ros.... zouden sommige Herzeelse Flandriens al geïnvesteerd hebben in de gruber Assist???

Langs prachtige valleien en landschappen laten we ons verder huiswaarts voeren. Nog één helling voor de boeg: het Vossenhol. Vooraan wordt stevig doorgetrokken. De verschillen lopen op. De eersten wachten geduldig boven, de rest sluit aan.... maar wat een verschil.... Wouter blijkt op minuten gereden te zijn... aarzeling... dit kan toch niet. Joris besluit terug te fietsen maar geen Wouter te bespeuren. Dan toch maar de moderne technieken aanspreken.. heen en weer gebel. Uiteindelijk bleek Wouter eerst met krampen te zijn afgestapt (zou hij dan toch geen Gruber Assist hebben of zou de batterij nog niet op punt staan) om dan later nog eens de verkeerde weg te kiezen (uiteraard heeft dit diskwalificatie tot gevolg... alhoewel dat hem waarschijnlijk worst zal wezen op dat moment). Gelukkig blijft 'samen uit, samen thuis' het motto van onze groep en boven de Bonte (jaja, Wouter deed er nog een hellinkje bij) volgt een algemene hergroepering.... maar het tempo wordt wel aangepast of ons wachten zou zijn doel voorbijgeschoten zijn en Wouter zou toch alleen gereden hebben. Zijn bobijn is af!! Dus de rem erop... wat sommigen in alle stilte niet zo erg vinden. Tot grotenberge... de allerlaatste inspanning van de dag... ook hier demonstreert onze Geraardsbergse vriend zijn talent door vlot een ontketende Joris te counteren. Wouter sluit hier al bij al vrij vlot de gelederen. Onze companen uit Geraardsbergen verlaten ons net voor de Rijst en wij kunnen rustig naar huis bollen. Alhoewel... traditie-getrouw hoort er een laatste versnelling op de Rijst bij.

Bij aankomst worden ons deze week heel gezonde hapjes aangeboden door 'Verolies Rekkers' en wederom zijn het de Pruine Proekers die hun naam alle eer aan doen en de keet sluiten.

Hieronder nog enkele statistiekjes, profiel en overzicht van de rit... zeker enen om te onthouden. Een supermooierit met verrassend , leuk gezelschap.

.

Profiel vd rit wo 0206

.

Snelheid Hoogtemeter rit 0206

 

.

De Fayte

 . 

 

Steenbeek

.

Uw verslaggevers-ter-velde-ad-interim 

 

01:56 Gepost door De Herzeelse Flandriens-Administrator in Seizoen 2010 - Verslagen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

27-05-10

Verslag van de rit - 26/05/2010

De laatste woensdag van de maand mei en toch regent het pijpestelen. Zenuwachtig naar buiten kijken, de buienradar in het oog houden... het hoort er allemaal bij op een door de weekse woensdagnamiddag want de belangrijkste gedachte bij menig flandrien is ongetwijfeld: "zal de rit vanavond kunnen gereden worden" Aangezien de weersvoorspellingen niet veel soeps zijn, regent het dan ook afzeggingen. Slechts 5 dapperen (Den Boonaert, Wim Coesse, Kootsie, Dieter en Chris) hebben de moed gevonden om de weergoden te tarten.

Onder een min of meer uitgeklaarde hemel besluiten besluiten we een trainingstochtje van Dieter te rijden. En hop, weg zijn wij.

Via de gekende veldwegeltjes verlaten we Herzele om via Leeuwergem richting Dikkele te bollen.

.

ingang kasteel leeuwergem.

Veldwegel Beerlegem.

.

.

.

.

.

.

Zou het de vrees zijn om kou te vatten of willen wij de regen voorblijven... in elk geval wordt er duchtig doorgetrapt. Dieter heeft de afgelopen goed opgelet hoe het gidswerk moet en is met geen stokken uit de voorpost van ons mini-peloton te krijgen. Ieder op zijn beurt vergezeld Dieter op kop om daarna heel tevreden de luwte van het wieletje op te zoeken. Voor we er erg in hebben zitten in de zwalmstreek.

.DeZwalm teMunkzwalm

.Roborst centrum1

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Slingerend zoals de "zwalm" zelf, rijden we door deze prachtige streek en passeren zo Meilegem, Nederzwalm, Munkzwalm, Roborst. Ook al blijven we geruime tijd in de buurt van het rustig kabbelend riviertje, ons geluk kan niet blijven duren. Om terug thuis te raken, moet er af en toe geklommen te worden. Zonder echt steile stukken op te zoeken, gaat het af en toe wel venijnig omhoog. Dieter en Bart blijken hierbij over de betere klimmersbenen te beschikken, kort gevolgd door Wim en Kootsie. Chris heeft de eer om meestal het vijftal aan de top te vervolledigen.

.paddestraat

St Francisuc Velzeke

.

.

.

.

.

.

.

Nadat ze geweerd werd uit Vlaanderens mooiste, besluiten wij de paddestraat de eer te geven waar ze recht op heeft en deze laatste mei-avond denderen vijf Herzeelse flandriens over de roemrijke keikopjes. 

Net op het ogenblik dat we onze laatste eindspurt richting veilige thuishaven willen inzetten, gebeurd het.... lekke band Kootsie. Blijkbaar werpen de wintercursus van Chris zijn vruchten af want in een mum van tijd is de lekke band vervangen en zitten we terug in het zadel.

Via Strijpen rijden we Zottegem binnen waar we eerst nog een plaatselijke ronde rijden. Nu we toch in de buurt zijn wil Wim ons wel eens tonen waar hij gebouwd heeft. Met open mond aanschouwen wij het mooie huis met het prachtig-mega tuinhuis in zijn achtertuin Lachen

We laten de beklimming richting Breivelde voor wat het is en rijden door de wijk richting Herzele. op de Rijst wordt nog eens alles gegeven en met snelheden boven de 40 km/u en al snel verwelkomt Molen Ter rijst ons. Vanaf hier rijden we gezamelijke en gezapig verder.

Ondanks de weersomstandigheden, de slechte benen van sommigen mogen we terugblikken op een vlotte, aangename en leuke rit. Met een gemiddelde van net boven de 28km/u mogen de 5 moedigen fier zijjn.

Uw verslaggever-ad-interim-ergens-ter-velde 

01:37 Gepost door De Herzeelse Flandriens-Administrator in Seizoen 2010 - Verslagen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

21-05-10

Verslag van de rit - 19/05/2010

Woensdagnamiddag, even het weerbericht checken, de buienradar controleren... het ziet er schitterend uit! We mogen dan ook 13 flandriens en 3 gastrijders verwelkomen. Onze getalenteerde en vertrouwde gids Tom Bidon is andermaal afwezig. Bepaalde bronnen melden dat hij in West-Vlaamse contreien een 8,10 of 12 kuur heeft ondergaan en daardoor niet aan de start mag komen. Dus zal Chris de zware gids-taak op zijn schouders nemen. In onderling overleg beslissen we naar het Donkmeer te rijden. Via Borsbeke, Ressegem, Burst zitten we al snel in Bambrugge waar de eerste prik al wordt uitgedeeld. Het is Joris die wegsnelt maar het peloton laat begaan en een 100-tal meters verder is duidelijk waarom.. moeder natuur riep! Het peloton peddelt gezapig, doch goed door zodat Joris terug kan aansluiten.

Het tempo zit er goed in en de plaatsnaambordjes volgen mekaar snel op: Erondegem, Papegem, wanzele, Smetlede, Serskamp en zo belanden we in Wetteren. nog steeds met de wind pal op de neus blijft Chris - meestal met Dieter aan zij zijde -  het tempo onderhouden en neemt hij de groep verder op sleeptouw. Zonder kleerscheuren loodst hij de groep door het centrum richting fietspad naast de schelde.

.

schelde wetteren
.

Het tempo schiet fors de hoogte in en met snelheden boven de 40km/u jagen we het pad af. En dan gebeurd het... in al hun enthousiasme zijn ze vergeten afslaan en moeten ze dus terugkeren. Wouter VDD; onze uitvluchtkampioen is de enige die het juiste wiel gekozen heeft en volgt de gids perfect. Maar er hoeft niet getreuzeld te worden want de enthousiastelingen zitten snel weer in het wiel en wordt er aan een normaal tempo verder gereden.

Via allerlei kronkelende wegeltjes zijn we ondertussen in Overmere belandt en naderen we zoetjesaan het keerpunt: het Donkmeer.

.

donkopstijgende baloon.

.

Op de boulevard du Neuf Donk zijn we getuige van een indrukwekkend sprintduel. Joris troeft Fille af en graait de groene puntne voor Filles neus weg. Veel tijd om van het kabbelende water te genieten is er niet want de uitnodigende rugwind jaagt het tempo terug de hoogte in. In Wichelen slaat het noodlot terug toe!! "Platte tuub" ..... voor Dieter. Na het spaakdebacle van enkele weken geleden doet hij terug een gooi naar de titel van pechvogel van de rit.

.

plat dieter.

plat dieter2.

.

Ondanks de deskundig assistentie van Joris komt het record nooit in het gedrang.Maar toch zijn we snel terug op weg en rijden we Lede door richting Erondegem waar de volgnede tussensprint ligt. Kris, Joris en Fille strijden deze keer om de punten. Jammer genoeg is de fotofinish stuk zodat we nog altijd niet weten wie de punten deze keer pakte. Ondertussen rijden we café Dievenput voor de 2de maal voorbij vandaag en de nerveusiteit neemt toe. Via een laatste ommetje langs Zonnegem, Vlierzele belanden we aan het " 't Rot" waar een laatste inspanning moet geleverd worden. Eens boven wordt er op de achterblijvers gewacht en rijden we aan een gezapig tempo naar Herzele.Ondertussen werd er op het burchtplein een verdacht busje gesignaleerd zodat menig Flandrien ONMIDDELLIJK huiswaarts rijdt. Hopelijk krijgen Floyds bekentenissen géén Herzeelse volgelingen. Dit heeft tot gevolg dat er slechts 8 dorstigen gelaafd moeten worden. Met de rode duivels op de achtergrond laten we ons de hapjes welgevallen en wordt er gezellig nagekeuveld.

Waar de volgende rit ons geen brengt, weten we nog niet. Misschien heeft onze vertrouwde gids wel iets in petto ;o)

Uw verslaggever-ad-interim-ergens-ter-velde

09:47 Gepost door De Herzeelse Flandriens-Administrator in Seizoen 2010 - Verslagen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |